J A h ; C h E M i C A L R o M A n C e

วันนี้ว๊าง ว่าง เลยเอาความทรงจำดีๆเกี่ยวกับ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ที่รัก มาบรรยายซะหน่อย แบบว่าคิดถึงมหาลัย ง่ะ -_-"

เฟรชชี่: เราเข้าเรีัยนที่ ม.อ.(ชื่อย่อ) ตอนปี 2547ความฝันตอนเด็กอ่ะ อยากเรียนจุฬา ธรรมศาสตร์นู่น น่าน หัวสูง ต่อมาก็อยากเรียนลาดกระบัง เพราะชื่อมันเท่ห์ดี เกี่ยวกานม้ายย...เอาล่ะ เข้าเรื่อง เราเอนท์ตรงรอบแรกได้ (เป็นรุ่นสุดท้ายที่มีการเอนทรานซ์) ที่ภาควิชารัฐประศาสนศาสตร์ คณะวิทยาการจัดการ เหตุผลที่เลือก ตอนนั้นอยากเป็นตำรวจ จำได้ว่าอยากไปพิสูจน์หลักฐาน อยู่กับหมอพรทิพย์ ชอบศพว่างั้น 55+...

เหยียบคณะวันแรก โอ้ วจก.มันเป็นอย่างงี้นี่เอง เป็นคณะที่รวมคนหน้าตาดี มีัตังค์ ตามแฟชั่นสุดๆ ถ้าเทียบใน ม.อ.แล้ว คณะเ่ราขึ้นชื่อหลายๆอย่าง ไปเรียนวันแรกของปึ 1 ก็เซลฟ์อ่ะ จริงๆไม่มีใครคบ เพราะเพื่อนเราดันเรียนบัญชีกันหมด แล้วภาษาอังกฤษเค้าแบ่งเป็นกรุ๊ปตามคะแนนเอนท์ เราก็เก่งอ่ะนะ ได้อยู่กรุ๊ป A ด้วย ทีนี้เฟรชชี่มันก็จะมีกิจกรรมโคตรเยอะ รหัสนักศึกษาเรา 4735XXX มีสายรหัสครบ เวลาประชุมเชียร์ก็มีพี่ว้าก พวกรุ่นพี่มันก็จะเอาตุ้งติ้งมาล่อให้น้องๆอยากได้ ไอ้เราก็อยากได้อ่ะ เพราะมันแสดงถึงความอดทน(มั้ง) ของเฟรชชี่ วจก.ทุกคน แล้วมันจะมีสัญลักษณ์ประจำคณะ คือ ไทด์สีชมพูแปร๊ด(นึกภาพ)ให้น้องปี 1 ใส่ เราใส่อยู่ได้ 2-3 วันก็เลิกใส่แล้้ว แต่ก็ยังเก็บมันไว้อยู่นะ

จริงๆแล้ว เค้ามีกิจกรรมเยอะมาก แต่เราเป็นประเภทถ้าเพื่อนไม่ไป เราก็ไม่ไป ขี้เกียจอ่ะ เลยพลาดไปหลายอย่างเหมือนกัน 55+ ตอนปี 1 เราอยู่หอในมหาลัย หอ15 ก็ได้ชื่อว่าเป็นหอคุณหนูไฮโซ จำได้ว่าวันนั้นนอนอยู่ แล้วเตียงมันสั่น เหมือนแผ่นดินไหว เราอยู่ชั้น 5 มันเป็นวันที่เกิดสึนามิไง ... คนตายตั้งเยอะ น่าสงสารอ่ะ T_T ปกติแล้ว เด็กปี 1 จะไม่ค่อยเรียนที่คณะตัวเองสักเท่าไหร่ ส่วนใหญ่จะเดินไปเรียนคณะที่มีวิชาพื้นฐาน เช่นคณะวิทยาฯ เค้าจะเรียกว่าตึกฟักทอง  เวลาไปเรียนจะเจอคณะอื่นๆเยอะเช่นพวกวิศวะ,ทันตะ,แพทย์,อก.แล้วสาวๆวจก.อย่างเราก็จะแอบกรี๊ดเด็กวิศวะ ไม่รู้เป็นบ้าอะไีร ทั้งที่มันก็ไม่ได้หล่ออะไรนะ กริ้ววว...เค้าบอกว่าสาววจก.กับหนุ่มวิศวะอ่ะ เป็นของคู่กัน เราก็เลย...หาเด็กวิศวะได้ 1 คนและเป็นแฟนเราจนถึงทุกวันนี้ 55+ ไว้จะเล่าในโอกาสต่อไป

เวลาพักเที่ยงของเด็กปี 1 ทุกคนก็จะพุ่งไปกินข้าวที่โรงช้าง เพราะมันเป็นโรงอาหารใหญ่ของ ม.อ.แล้วคนก็เยอะโคตร เวลาจะกินข้าวทีก็ต้องไปหาที่นั่งและรีบกินให้ทันบ่ายโมง เพราะต้องไปเรียนต่อ เรียนไปเรียนมา เวลาสอบก็มาถึงเหมือนกับจะเป็นประเพณี ที่เด็กทุกคนจะต้องนั่งอ่านหนังสือโต้รุ่ง เพราะอ่านไม่ทัน เราก็ไปโต้รุ่งกับเค้าด้วย แต่ไม่อ่านหนังสือหรอกนะ ไปชวนเพื่อนคุยกับเหล่หนุ่มมากกว่า 55+เกรดเราเทอมแรกของการเ้รียนมหาลัย แต่น แต๊น ติด Critical ย๊ากกกส์ เกิดมาไม่เคยเรียนอ่อนเท่านี้ ได้เกรดไม่ถึง 2.00 อ่ะ แต่เรายังไม่สำนึกเท่าไหร่ 55+ และยังคิดเข้าข้างตัวเองอีกว่าสงสัยยังปรับตัวไม่ได้

หลังเลิกเรียนเรากับเพื่อนๆซึ่งมีหลายคนมาก ก็จะมาตีแบดกันหน้าหอ 12 ซึ่งเป็นหอชายที่อยู่ระหว่างหอหญิง การตีของพวกเรานั้นก็จะโชว์พาวกันสุดๆเวลามีหนุ่มๆเดินผ่าน แล้วก็จะมีการแซวเป็นระยะ พอเป็นกระสัย นิสัยที่เราติดมาจากการอยู่มหาลัยก็คือ การนอนดึกและตื่นสายและการกินมาม่ารวมกันหลายๆคน มันจะได้ฟีลตรงที่แต่ละคนต้องต้มรสที่ไม่เหมือนกัน และแย่งกันกิน และอีกอย่างหนึ่งคือการเล่นสลาฟที่สามารถเล่นได้โต้รุ่งเลย ไม่มีเบื่อ ...เด็กม.อ.จะฮิตไปกินน้ำชากัน ซึ่งจะมีหลายๆร้านยอดฮิตที่ทุกคนต้องไปชิม เช่น ร้านลุงเจิม,ร้านกู ฯลฯ กลุ่มเราจะไปร้านลุงเจิมกันบ่อยมาก เพราะว่ามันไปง่าย และน้ำชาก็มีให้เลือกเยอะ และก่อนจะกลับบ้านเกิดต้องไปซื้อของฝากที่ตลาดกิมหยงประหนึ่งเป็นประเพณีว่ามาถึงหาดใหญ่แล้ว...และที่เราชอบกินก็คือเกาลัดกับลูกพรุน

ห้างที่หาดใหญ่จะมีห้างดัง 2 ห้างคือลีการ์เดนท์ กับ ไดอาน่า พวกเราจะชอบไปเดินไดอาน่ามากกว่าเพราะไม่ไกลและถ้าไปลีนั้น ก็กลัวระเบิดอยู่ ม.อ.อาจจะเป็นมหาลัยเดียวเลยมั้ง ที่มอร์เตอร์ไซค์ต้องเปิดเบาะตลอด เวลาจะเข้ามหาลัยอ่ะ ยิ่งช่วง 8 โมงเด็กจะเข้ามาเรียนเยอะมาก รถก็ต่อแถวยาวยืด จนแบบว่าเซ็งเป็ดอ่ะ ไม่รู้ตอนนี้ยังเป็นแบบนี้อยู่มั้ย ... ค่อยต่ออีกดีก่า ... เอิ้ววว

edit @ 27 Mar 2009 08:53:52 by J A h ' s WinninG

edit @ 30 Mar 2009 11:00:55 by J A h ' s WinninG

งง! ทำไมต้องเรียกที่ตรงนี้ว่าอ่าวอุดมนะ เราถามน้อง... มันมีที่มาที่ไปยังไงเหรอ  ถามตามประสาคนมาเหยียบศรีราชาวันแรก กร๊ากๆ วันนั้น-วันนี้เดือนกว่าๆแล้ว เย้ๆ ที่ทำงานก็ช่างดีเลิศ หอก็ดีเลิศอีก เมื่อเทียบกับที่ทำงานแรกนะ มันช่างต่างกันฟ้ากะเหวอ่ะ เป็นใครก็ต้องรู้สึก ความรู้สึกที่เราทำงานที่เราไม่ชอบอ่ะ มันเป็นแบบนี้นี่เอง เฮ้อ...ทำไปได้ไงฟระกรู ตั้ง 9 เดือน เสียเวลาจริงๆอ่ะนะ แต่..มันก็สอนให้เรารู้ว่า ไม่ว่าเราจะเจออะไรยากขนาดไหน เราก็ผ่านมันมาได้ จริงมะ..-_-"

 สิ่งที่เราทำตอนวันแรกๆก็คือไปกินข้าวข้างนอกกับทีี่ทำงาน ถายในเวลา 2 อาทิตย์ไปตั้งหลายที่แหน่ะ ทั้งพัทยา ทั้งแถวเกาะลอย และไปกินเค้กอร่อยๆกับพี่ๆเค้าด้วย ไป Grand sea side ตั้ง 2 ครั้งแน่ะ อย่างแพง อาหารก็อร่อยดีนะ แต่เลี่ยนๆไปหน่อย แล้วมากินเค้กที่ร้าน Cake'Cafe เค้กรูปร่างหน้าตาสวย แต่เราว่ารสชาตยังไม่เท่าไหร่นะ ต่อมาก็มากินชิมเค้กที่ร้านพิชชา เค้กอร่อยมากๆ  อาหารก็อร่อย แต่หน้าตาไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ 55+ แต่มันอร่อยจริงๆนะ ถ้าใครอยู่

edit @ 24 Mar 2009 17:16:56 by J A h ' s WinninG

edit @ 30 Mar 2009 11:02:20 by J A h ' s WinninG

เอ้อ เพิ่งได้น้องกระต่ายมาเลี้ยง เปงผู้ชาย คริคริ ก็คนขายบอกว่ามันไม่ค่อยขี้เหงา ตอนทำงานก็ไม่เอามันมาด้วย สงสารค่อดๆ ต้องอยู่ตัวเดียว อยู่ที่ทำงานก็คิดถึงมาน พี่ๆเค้าก็คอยมาแกล้งว่ามันจะตายนะ จากคนที่ไม่ชอบเลี้ยงสัตว์ก็ต้องมาชอบซะได้ แถมห่วงยิ่งก่าลูกอีก จนคุงแฟนว่าจะอะไรกันนักกันหนา คุยเสียงดังก็ไม่ได้กลัวน้องตกใจ

เป็นเอามากนะเราเนี่ย พี่สาวใจดีก็อยากให้ซื้อมาเลี้ยงอีก จะได้เป็นเพื่อนกัน ขอบอกว่าหนูไม่เอานะคะ ไม่อยากฆ่ามานทางอ้อม แค่ตัวเดียวยังเครียดเลย ตอนแรกตั้งชื่อมันว่า วินนี่ ชื่อจริงชื่อ อาชาวิน ก๊ากๆ จำมาจากชื่อนักบอลว่างั้น ...สุดท้ายก็ต้องมาเปลี่ยน เป็น"วินนิ่ง" เพราะคุณแฟนชอบเล่นวินนิ่ง (แป่ว) ตามใจเค้าหน่อย ...

พรุ่งนี้น้องวินนิ่งก็ครบ 1 อาทิตย์แล้วที่อยู่กับเรา หวังว่ามันจะเติบโตขึ้นเป็นกระต่ายที่น่ารักนะ ^^

edit @ 24 Mar 2009 13:56:55 by JAh B B '

edit @ 24 Mar 2009 13:59:54 by JAh B B '

edit @ 24 Mar 2009 14:05:24 by JAh B B '